Franchise, perakende sektöründe hızlı markalaşmak için iyi bir yöntem olarak kabul edilir. Çok sayıda firmanın tercih ettiği bu sistem, bazı firmalar tarafından ise uygulanmaz. Perakendenin kimi segmentlerinde neredeyse tüm firmalar franchise verirken, kimi segmentlerde ise hiç verilmez.

 Mesela, mobilya perakendecilerinin hemen hemen tamamı franchise ile büyümeyi tercih ederken, gıda ve teknoloji perakendecileri adeta franchise’ı bilmezler. Bunun başlıca nedeni perakendenin zaten özel bir uzmanlık alanı olmasıdır. Yani bir firma perakendeciyse zaten franchise vermeyi pek tercih etmez. Oysa üretici ise, önünde iki seçenek vardır: Birincisi, üretime odaklanarak franchise ile büyümek. Bunun en önemli örneği, tam anlamıyla bir başarı hikayesi olan İspanyol hazır giyim firması Zara. İkincisi ise, hem kendi mağazalarını açarak marka imajını garantiye almak hem de üretici olmaya devam etmek. Türkiye’’deki hazır giyim perakendecilere baktığımızda, zor olan ikinci yolu seçen firma sayısının bir elin parmaklarını geçmediğini gözlemliyoruz.

“Markanın sulandırılmasından korkuyorlar”

Alışveriş Merkezi ve Perakendeciler Derneği (AMPD) Yönetim Kurulu Başkan Yardımcısı ve perakende uzmanı Servet Topaloğlu, firmaların franchise vermelerinin en büyük nedeni olarak, “yarattıkları konseptleri yatırım maliyetlerini asgariye düşürerek, hızla çoklama gayreti” olarak tanımlıyor. Ayrıca franchise ile markalar, konsept yaratmaya ve bu konseptin işlerliğini test etmeye gerek görmeden kısa sürede mevcut ve çalışan bir çarkın parçası olabiliyorlar. Topaloğlu’na göre franchise’dan ısrarla uzak duran firmalar ise, yarattıkları konseptlerin sisteme dâhil ettikleri iş ortakları tarafındanzaman içinde”sulandırılacağı” endişesini taşıyorlar. Franchise alan firma tarafında ise, yaratılan değerin küçük olmasının bir olumsuzluk olarak sayılabileceğini düşünen Topaloğlu, markanın uyumsuzluklardan ciddi hasarlar alabileceğini de belirtmeden geçmiyor.